Crkve
Crkva Sv. Trojice u Bistrici (spomenik kulture)
Crkva je podignuta u srednjem veku za vreme Nemanjića. Naime, kralj Vladislav je izdao povelju ovom manastiru između 1234 – 1243. godine. Poveljom se propisuju obaveze zavisnih i manastiru potčinjenih stanovnika. Početkom XIV veka bistrički manastir je bio poklonjen kao metoh manastiru Svetih apostola Petra i Pavla, a ovaj kasnije manastiru Hilandaru. Kao i ostale crkve i manastiri vekovima je bio u ruševinama, a obnovljen je u XIX veku. Crkva je jednobrodna, pokrivena dvoslivnim krovom od šindre. Prema nekim saznanjima, manastirski ljudi su još u XIII veku poznavali tehnologiju spravljanja piva. Crkva se nalazi u Bistrici, udaljena 1 km od magistralnog puta Prijepolje – Nova Varoš.
Crkva brvnara u Kućanima (spomenik kulture od velikog značaja)
U selu Kućani, smeštenom na južnim obroncima Zlatibora, nalazi se crkva posvećena Hristovom Vaznesenju. To je brvnara minijaturnih razmera, podignuta u XVIII – XIX veku. Carske dveri, izvedene u pozlaćenom duborezu, delo su Simeona Lazovića, na kojima se nalazi ovaj natpis „si dveri priloži az grešni jerej Simeon pisac sebe za spomen, suprugi jego Angeli, sinu Aleksiju i Maksimu za zdravi u cerkov sv. Arhangela… ( 1780 marta 20 )“. Postojeća građevina je načinjena od borovih talpi, krov pokriven šindrom od kojih je jedna pokretna oko svoje osovine i ima funkciju otvora za provetravanje. O tome kako je sagrađena crkva brvnara u Kućanima postoji i ovo predanje: u tursko doba, kada mnoge crkve u ovom kraju nisu pojale dogovore se domaćini sela Kućana te u jednoj dolini tajno otešu građu, izrade krov, prozore, vrata i drugo i na jednoj čistini usred kućanske šume od izrađenog materijala sastave objekat u koji donesu skrivene crkvene stvari – ikone, sasude i drugo. Ovo predanje nije bez osnova, jer kućanska crkva je najmanja od svih crkava brvnara u ovom kraju.
Crkva brvnara u Radijevićima (spomenik kulture od velikog značaja)
Hram posvećen pokrovu Svete Bogorodice u selu Radijevići na Zlataru podignut je 1808. godine, u vreme kratkog primirja tokom Prvog srpskog ustanka. Po predanju crkvu je podigao Vasilije Purić, sveštenik, koji je zbog toga bio oteran u Travnik, gde je robovao kod travničkog vezira tri godine dana. Građena je kao kuća, da bi se, verovatno prikrila njena namena.
Nad kamenim zidanim podrumom, uzdiže se građevina od talpi, četvrtaste osnove sa krovom prekrivenim šindrom. U stilskom pogledu ikone iz Radijevića pripadaju najlepšim ostvarenjima XVII veka i najverovatnije su rad darovitog zografa Andrije Raičevića.
Crkva u Štitkovu
Crkva u Štitkovu je podignuta na mestu gde je bio manastir koji je podigao patrijarh Gavrilo Rašković, iz poznate kneževske porodice Raškovića. Manastir je podignut 1655. godine, a porušen je 1813. godine od strane Turaka kada je starovlaški knez Maksim Rašković iz Štitkova prišao ustanicima i digao Stari Vlah na bunu. Na ruševinama manastira podignuta je 1867. godine današnja crkva u Štitkovu. Nije živopisna. Ikonostas su radili majstori Debrani, a ikone su rad Lazovića iz Bjelog Polja. Crkva sa tipskim kućama ovog kraja je pod zaštitom države i predstavlja deo etno sela od izuzetne vrednosti.